Mieczysław Radwan

W dzisiejszym wpisie przedstawię bardzo krótko sylwetkę człowieka, któremu zawdzięczamy powstanie w Starachowicach Oddziału PTK (później PTTK) i muzeum PTK.

Mieczysław Radwan, urodzony w Żarnowie 6 czerwca 1889 r., był jednym z najaktywniejszych działaczy ruchu krajoznawczego w okresie przedwojennym. Poza tym był wybitnym historykiem przemysłu i badaczem starożytnego hutnictwa w Górach Świętokrzyskich. Do szkoły średniej uczęszczał do Radomiu, jednak maturę zdał w Wilnie. Studia rozpoczął w Kijowie na Wydziale Mechanicznym Instytutu Politechnicznego, jednak ich nie ukończył, ponieważ został przesiedlony w głąb Rosji za działalność w nielegalnej postępowej organizacji studenckiej „Korporacja”. W Rosji pracował w zakładach hutniczych. Do Polski powrócił przez Francję w 1920 r. i rozpoczął pracę w Zakładach Ostrowieckich.

Fascynowały go zakłady przemysłu Staropolskiego Okręgu Przemysłowego i ta fascynacja spowodowała, że postanowił zostać inżynierem. Dzięki Radwanowi uratowano od zniszczenia wiele zabytkowych obiektów.

Dzięki niemu powstało Muzeum Ziemi Opatowskiej przy ostrowieckim Oddziale PTK, muzeum regionalne w Ostrowcu Św., a także, jak już wspomniałam w poprzednim wpisie, starachowicki oddział PTK. W czasie swojej pracy w Ostrowcu sklasyfikował żużle występujące w północno-wschodniej części Gór Świętokrzyskich. Później przeniósł się do Nowego Bytomia do Huty „Pokój”. Okupację spędził na Kielecczyźnie.

Wiele lat był przewodniczącym Komisji Historii i Zabytków przy Zarządzie Głównym Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Hutniczych w Polsce, dzięki czemu znacznie  przyczynił się do ochrony pozostałości starego hutnictwa i ich konserwacji.

Komitet Historii Nauki Państwowej Akademii Nauk powierzył mu w 1954 r. pełnienie funkcji przewodniczącego Zespołu Historii Polskiej Techniki Hutniczej. Pełniąc tę funkcję zainicjował badania nad hutnictwem świętokrzyskim z okresu wpływów rzymskich. Wielu naukowców z ówczesnej Czechosłowacji, Związku Radzieckiego, Anglii i Stanów Zjednoczonych było zainteresowanych publikacjami, sprawozdaniami i referatami dotyczącymi technik próbnych wytopów żelaza w piecach zrekonstruowanych u podnóża Łysej Góry, które wielokrotnie były prowadzone pod kierownictwem Radwana.

Z podziwem patrzył na ruiny zakładów wchodzących w skład tzw. kombinatu nad rzeką Kamienną, zainicjowanego przez Stanisława Staszica, w skład którego wchodził starachowicki Zakład Wielkopiecowy. Prowadził tu doświadczenia nad wytopem żelaza.

Dzięki swojej pasji do historii techniki i ochrony zabytków udało mu się zarazić tym entuzjazmem wielu ludzi, którzy kontynuowali jego dzieło.

Zmarł 1967 r. w Krakowie na skutek wypadku.

Komentarze: